JEDINSTVENA
TRGOVINSKA POLITIKA EVROPSKE UNIJE
01.
jula 1968. godine
formirana je Carinska unija, od kada sve članice EU moraju prilagoditi svoje
carinske stope prema trećim zemljama.
Poznavanje
trgovinske politike Unije je ključna stvar za uspešno poslovanje
država članica na tržištu trećih zemalja.
Instrumenti
trgovinske politike EU su:
-
Carinska
unija - sa državama članicama je utvrdila carine u međusobnom
trgovanju i uvela carinske tarife prema trećim
zemljama
-
Protivdampinške
uredbe - sprečavaju uvozni damping proizvođača
iz EU. To su podobne uredbe protiv subvencijalnog uvoza.
-
Monitoring
trećih država. Komisija vodi aktivnosti prema trećim
državama radi zaštite domaće proizvodnje.
Trgovinski
sporazum EU se može podeliti u 4 skupine:
-
Preferencijalni
i nepreferencijalni trgovinski sporazumi koji uređuju
trgovinsku razmenu sa trećim zemljama.
-
Sporazumi
o privrednoj saradnji koji pored trgovinske razmene, uključuju
i ostale sektore (finansije, transport, socijalni aspekt).
-
Sporazum
o pridruženju uspostavljanjem intenzivne privredne saradnje
sa državama koje nameravaju da se uključe u EU.
-
Sporazum
o pristupu koji je pravni instrument za članstvo u EU.
Uspostavljanje
jedinstvenog evropskog privrednog prostora, zasnovanog na jedinstvenom
tržištu, bio je osnovni cilj Rimskog ugovora – dogovora.
Uspostavljanje
zajedničkog tržišta vrši se postupnim usklađivanjem
privredne politike država članica, što je i osnovni zadatak
zajednice.
Osnovni
temelj zajedničkog tržišta je nesmetan protok roba, ljudi
i kapitala.
Trgovinska
politika EU na području Jugozapadne Evrope
EU
je za države jugozapadne Evrope značajan strateški i privredni
partner.
Trgovinska
politika EU na području jugozapadne Evrope može se podeliti
na tri područja.
-
Regionalni
pristup – temelji se na političkoj i ekonomskoj
pogodnosti koja je osnova za razvoj bilateralnih odnosa
EU prema državama Jugoistočne Evrope u oblasti trgovine
(priznavanjem autonomnih trgovinskih preferenci), finansijske
i privredne pomoći (u okviru programa OBNOVA i PHARE)
-
Pakt
stabilnosti- koordiniran i strateški dogovoren nacrt
delovanja međunarodne zajednice kako bi u jugozapadnoj
Evropi uspostavili stabilno stanje i uspostavili okvire
za delovanje demokratskih institucija i tržišne ekonomije.
Namenjen je isključivo zemljama jugozapadne Evrope sa
ciljem dugoročnog uključenja u evropske i transatlanske
operacije.
-
Stabilizaciono-
asocijacijski sporazum (SAS) poštuje
individualni položaj svake države i predviđa obaveznost članstva
na osnovu Amsterdamskog dogovora, sa ciljem uspostavljanja
novog
procesa koji bi proširio i poboljšao postojeći regionalni
pristup prema tim državama.SAS unosi u dogovornu razmenu
između EU i trećih zemalja nov element, tj. nudi
nove mogućnosti onima koji nemaju kooperacijske sporazume.
Sporazumi su tako pravljeni da podstiču svaku državu
da započne inicijativu.
Povratak
na osnovnu stranu |
